Najczęstsze pytania związane z terapią uzależnień

Tutaj znajdziesz na nie odpowiedzi.
1. Kiedy potrzebny jest ośrodek?

Terapia ośrodkowa najczęściej stosowana jest w momencie, gdy różne możliwości wpływu na młodego człowieka na miejscu nie przynoszą efektu. Większość rodziców mówi, że wykorzystała wszystko, co możliwe, a trudności się pogłębiają. Prosili, błagali, straszyli, spisywali kontrakty (w których dziecko zobowiązywało się do innego zachowania), zmieniali miejsce zamieszkania, szkołę, chodzili po porady, a  bywa nawet że dziecko miało już sprawy w sądzie, bądź było notowane na policji… a i tak nic to nie zmieniło. Często też takim symptomem, że potrzeba ośrodka, a w tym oddzielenia od środowiska, które ma negatywny wpływ, jest utrata zainteresowań (ktoś, kto świetnie grał i uwielbiał grać w piłkę nożną, przestaje się tym zupełnie interesować) i nie podejmowanie swoich obowiązków (np. wagary w szkole, oceny niedostateczne lub utrata zainteresowania szkołą). Często trwa to dłuższy okres czasu, ponieważ dziecko często obiecuje poprawę, ale po jakimś czasie sam rodzic też zaczyna dostrzegać, że są to obietnice bez pokrycia.
W takich sytuacjach warto sięgnąć po terapię ośrodkową.

2. Czy mogę przywieźć moje dziecko o każdej porze?

Tak. Pod warunkiem, że było to wcześniej uzgodnione z właścicielem, bądź kierownikiem ośrodka.

3. W jakim wieku młodzież przyjmujecie?

Założeniem naszego ośrodka jest terapia dzieci i młodzieży, którzy jeszcze (lub już – ze względu na nadużywanie, bądź uzależnienie) nie pracują i mieszkają nadal z rodzicami. Jednym słowem chodzi o młodzież, która nie jest jeszcze samodzielna – jest zależna od rodziców, bądź opiekunów prawnych. W praktyce oznacza to, że nie ma dolnej granicy wieku w jakiej moglibyśmy przyjąć dziecko, a górna granica to wiek ok. 21 – 24 lata (ale w zależności od spełnienia w/w warunków czyli braku samodzielności).

4. W jakich problemach możecie pomóc w ośrodku?

Zajmujemy się przede wszystkim terapią uzależnienia i nadużywania – zarówno w przypadku substancji psychoaktywnych (narkotyki, dopalacze, alkohol, leki itd.), jak i kompulsywnych zachowań (m.in. dotyczących komputera, telefonu komórkowego, hazardu np. automatów do gier itd.). Z praktyki wiemy, że z wyżej wymienionymi trudnościami współwystępują inne np. problemy emocjonalne o charakterze lękowym, depresyjnym, a także trudności z zachowaniem (od agresji po wycofanie społeczne i unikanie kontaktów z ludźmi). Jest to również przedmiotem diagnozy i terapii w ośrodku, ponieważ traktujemy każdego człowieka jako całość.

5. Jak długo trwa terapia w Waszym ośrodku?

Podstawowy okres terapii w naszym ośrodku trwa 3 miesiące. Ustaliliśmy po wielu latach doświadczeń, że jest to podstawowy minimalny czas terapii, aby osiągnąć zamierzany efekt i aby można było mówić o skuteczności w przypadku terapii młodzieży. Nie wierzymy w krótsze pobyty, bo wiemy, że to nie działa albo działa na krótką metę. Nam zależy na tym, aby efekt terapii był trwały i wiązał się ze zmianą w funkcjonowaniu naszych Podopiecznych.

6. Jak wygląda diagnoza w Waszym ośrodku?

Proces diagnostyczny rozpoczyna się wraz z Państwa decyzją o umieszczeniu dziecka w naszym ośrodku. Już przez telefon podajecie Państwo istotne dla nas informacje odnośnie zachowań dziecka, jego stanu emocjonalnego, stosunku do umieszczenia go w ośrodku. Już na tym etapie możemy służyć pomocą w jak najlepszym przygotowaniu młodego człowieka do pobytu u nas na terapii.
W ciągu 24 godzin od przyjazdu do ośrodka (a najczęściej zaraz po przyjęciu) dziecko jest konsultowane przez naszego lekarza psychiatrę, który ocenia jego stan psychiczny i przeprowadza wstępną diagnozę trudności.
Po przyjeździe do naszego ośrodka (w ciagu ok. tygodnia) Podopiecznemu zostaje przypisany zespół, który będzie opiekował się nim i monitorował jego postępy na każdym etapie terapii. Składa się on z psychologa i terapeuty uzależnień. Pełnią oni rolę wiodącą w diagnozowaniu trudności Państwa dziecka, ale obserwacją zachowania, emocji i postępami w pracy Podopiecznego zajmują się wszyscy pracownicy ośrodka. Jeżeli jest taka potrzeba, diagnozuje się również za pomocą testów psychologicznych i pedagogicznych.
Po upływie około miesiąca zespół terapeutyczny (choć tak naprawdę jesteśmy cały czas, kiedy tylko jest taka potrzeba, w kontakcie z rodzicami) ma najczęściej pełny obraz trudności Podopiecznego. Okres miesiąca jest często potrzebny, ponieważ uważamy, że nie można dokonać wiarygodnej i profesjonalnej diagnozy przy krótszym okresie abstynencji. Niektóre trudności samoistnie ustają z racji tylko utrzymywania abstynencji. Dlatego dopiero po pewnym okresie czasu jesteśmy w stanie dotrzeć do źródeł problemów i zaproponować odpowiednią ścieżkę terapii.

7. Jak wygląda nauka szkolna w Waszym ośrodku?

Nauka szkolna prowadzona jest w formie nauczania indywidualnego. Oznacza to, że nauczyciele przychodzą do nas i na terenie ośrodka prowadza lekcje. Daje to możlwiość dostosowania tematyki i tepma pracy do potrzeb i możliwości każdego Podopiecznego, a także nadrobienia ewentualnych zaległości.
Nauczanie idnywidualne odbywa się na podstawie orzeczenia o nauczaniu indywidualnym, które zostaje wydane przez publiczną Poradnię Psychologiczno – Pedagogiczną. Wymaga to min. jednokrotnej, a często dwukrotnej obecności rodzica lub opiekuna prawnego w poradni (w naszym przypadku w Dusznikach – Zdroju): pierwszy raz na badaniu pedagogicznym ucznia, a drugi raz przy odbiorze orzeczenia (jeśli rodzic nie odbierze orzeczenia, to po dwóch tygodniach jest ono wysyłane pocztą na adres rodzica).
Możliwy jest (nawet wskazany) przyjazd dziecka z gotowym orzeczeniem o nauczaniu indywidualnym (każde jest ważne na terenie całego kraju). W tej sytuacji unikamy okresu oczekiwania na wydanie orzeczenia na miejscu.

8. Co jeśli moje dziecko nie wyraża zgody na podjęcie terapii w ośrodku?

Jest to najczęstsza sytuacja. Ok. 99,9% młodych ludzi nie przyjeżdża do nas z własnej inicjatywy, lecz dlatego, że rodzice tego chcieli. Nie oczekujemy od młodzieży, że wykaże entuzjazm przy przyjęciu tym, że może rozpocząć nowe życie, naprawić swoje błędy, odzyskać zaufanie rodziców, poprawić relacje z ludźmi… Wiemy, że w zachowaniach kompulsywnych i chorobie, jaką jest uzależnienie, jednym z elementów jest zaprzeczanie, co skutkuje tym, że młodzi ludzie nie dostrzegają swoich problemów, obwiniają o nie innych (a nie rzadko mocno atakują rodziców) i nie chcą podjąć terapii. To naturalne i zrozumiałe dla nas, którzy znają mechanizmy psychologiczne nałogowych zachowań!
Dlatego, jeśli Państwa dziecko nie chce podjąć terapii, skontaktujcie się z nami. Podpowiemy, jak poprowadzić rozmowę, jak się zachować i co faktycznie można zrobić, a na co nie ma wpływu.
Po około miesiącu pobytu w ośrodku nastawienie młodych ludzi często radykalnie się zmienia, choć może Państwu jako rodzicom nastolatka z trudnościami, trudno w to aktualnie uwierzyć. My obserwowaliśmy tak wiele przemian, że łatwiej nam wyobrazić sobie, jak będzie funkcjonował młody człowiek, kiedy już nie ma kompulsywnych (nałogowych) zachowań w jego życiu.

BIURO OŚRODKA:

ul. Nad Potokiem 22e, 57-350 Kudowa-Zdrój

tel. 509-737-140 lub 501-547-145

kontakt@leczenieuzaleznienia.com.pl

NASZE SOCIAL MEDIA:

  • Facebook
  • Google+
  • Instagram